m1. Lokaas... je raakt er niet over uitgepraat...
Lokaas in al haar vormen zal, zolang er wedstrijdvissers zijn, een absolute blijver zijn. Over geen enkel ander onderwerp is er reeds zoveel inkt
gevloeid om over zin en onzin van dit gegeven nog maar te zwijgen.
Het wondermiddel van vandaag, is morgen geen vis meer waard.
Met lokaas alleen zal je niet veel potten breken... wedstrijdvissen met resultaat is een combinatie van een boel factoren in een zo perfect mogelijke combinatie... spijtig genoeg zijn er te veel zaken waartegen men tijdens een wedstrijd geen verhaal heeft... omdat reglement nu eenmaal reglement is!
Nog maar eens over lokaas…
Teveel van het goede is in dit leven altijd verkeerd! Hengelaars hebben
de slechte gewoonte om van de producten waarvan ze weten dat de vis er verzot op is “veel te veel” te gebruiken. Zo krijgt men wel een lokaas met een sterke lokwerking (vierkante meters broes) maar met vis die zo goed als niet te vangen is.
De ingrediënten suk voor stuk in dé juiste dosering gebruiken, daar komt het op neer… en liever “te weinig” dan “te veel”!
Geloof me (of geloof me niet) de zaken eenvoudig houden, dat is de basis voor een goed lokaas. Een ingewikkelde samenstelling kan nooit een goede samenstelling zijn, gewoon omdat men er uiteindelijk geen echte controle meer over heeft. Trouwens, is men een nieuwe samenstelling aan het uitdokteren, dan kunnen pen en papier nooit ver weg zijn. Noteer alles wat ge doet, welke ingrediënten ge gebruikt, waar ge ze gekocht hebt, in welke verhouding ze vermengd worden, de toegevoegde hoeveelheid vocht, de dosering van de toevoegingen (geur- smaakstoffen), kortom, alles! Als je, zoals ik, een lokaas gebruikt dat samengesteld is uit kant-en-klaar lokaas, weet ge natuurlijk niet welke afzonderlijke ingrediënten je mengt. Daar lig ik niet van wakker... wel van de kwaliteit.
Ik koop mijn kant-en-klaar lokaas per karton. Ik neem dan steevast een staal van pakweg 250 gram van het lokaas. Bewaar dit in een goed afsluitbare doos en label het met de datum van staalname.
Telkens er een vers karton in huis komt, wordt in eerste instantie de kwaliteit gecontroleerd. Zo heeft men vrij snel in de gaten wanneer het lokaas niet meer is wat het geweest is!
Lokaas samenstellen, is goed weten waarmee je bezig bent en het is zeker geen kwestie van een beetje van dit en een beetje van dat. Nee, het is “zoveel” van dit en “zoveel” van dat, zonder dat men de precisieweegschaal moet inzetten om alles af te meten. Het is me ooit één keer overkomen dat ik zomaar wat bij mekaar had gesmeten en natuurlijk: uitzonderlijk goed vis gevangen. Ik wist van geen kanten meer hoe de samenstelling in mekaar stak, laat staan dat ik uit het hoofd kon opnoemen in welke hoeveelheid de verschillende bestanddelen vermengd werden.
Het is natuurlijk altijd mooi meegenomen indien op voorhand geweten is wat het viswater in kwestie te bieden heeft: veel of weinig vis, grote of kleine vis en/of een combinatie van deze vier grootheden… een gegeven dat we in de meeste gevallen niet volledig kunnen inschatten.
Bij de plaatselijke hengelaars informatie inwinnen? Van horen zeggen, hoort men veel liegen,… en het zal niet de eerste keer zijn dat het die dag juist “de eerste keer” is dat de vis zo slecht bijt. Vandaar dat het lonend is als we een stek “voertechnisch” kunnen opbouwen in functie van de vangsten. Het reglement moet dan wel toelaten dat er mag bijgevoerd worden. Wij, hengelaars, kunnen met al ons verstand en kunde nog altijd niet dicteren wat de vis die dag moet doen of laten en dat maakt de hele lokaaszaak alleen maar ingewikkelder. Vandaar dat men heel dikwijls de indruk krijgt van “yes, ik heb hét gevonden”. Wedden dat deze ballon der gelukzaligheid de volgende wedstrijd (of visdag) meedogenloos wordt stuk geprikt. Vist men in zijn eentje op een vijver of stuk van een kanaal, dan is dat een totaal andere situatie dan wanneer vijftig man op hetzelfde moment en quasi op dezelfde afstand een serie voerballen te water laten… om van de alom geldende hengel + lijn beperking nog maar te zwijgen!
Er zijn geen steeds geldende regels…
Met deze wil ik nog maar eens onderstrepen dat er weinig of geen echt gegrond “lokaas-houvast” bestaat. Steeds geldende regels zijn niet aan lokaas besteed (spijtig hé… ook voor mij). Het zou de zaken een stuk eenvoudiger maken, moest lokaas op een makkelijke en eenvoudige manier “ter plaatse” aan de heersende omstandigheden aangepast zou kunnen worden. Jarenlang heb ik de kwaliteiten van leem onderschat. Ik ben altijd van mening geweest dat het zonde is om onder lekker eten “zand” te mengen. Dit is natuurlijk een benadering vanuit een zuiver menselijk standpunt voorbeeld nemen. We schenken een tas koffie in. We doen er drie lepels suiker in en na roeren, komen we tot de vaststelling dat de koffie naar onze smaak te zoet is. De suiker kan niet meer uit de koffie gehaald worden, we kunnen wel koffie toevoegen en zo de bestaande samenstelling (koffie + suiker) versnijden om toch het gewenste resultaat te bereiken. Datzelfde principe passen we toe op ons lokaas. Stel, we hebben een goed vangende formule. Het is in dergelijk geval vrij moeilijk om aan de gebruikte ingrediënten te sleutelen (zijnde vooral de gebruikte hoeveelheid) om het geheel minder verzadigend te maken, omdat er die dag minder vis te verwachten is of omdat we weten dat de vis op dat water al een tijdje niet op beet is. Als ik dan toch aan een goed vangende samenstelling moet sleutelen, verlaag ik in eerste instantie alle bestanddelen met eenzelfde hoeveelheid. Door het lokaas met leem te versnijden om de gewenste hoeveelheid bij de hand te hebben, bereiken we vrij makkelijk het gewenste effect. Alleen moeten we er rekening mee houden dat de toevoeging van de (vochtige) leem ook de aard van de samenstelling zal veranderen. Het lokaas wordt droger. Heeft men al de leem in één beweging door het reeds bevochtigde lokaas gezet, dan is er geen weg meer terug. Staat het geheel op dat moment niet op punt, dan kan men het wel vergeten. Water toevoegen is optie. Het is het begin van een lokaas dat onhandelbaar wordt en goed is voor de vuilzak. Het lokaas moet daarom vochtiger gemaakt worden dan normaal. We houden ook altijd een deel van het lokaas opzij als een bijdehandje moest het toch misgaan. De leem wordt er beetje bij beetje aan toegevoegd. Heeft men een samenstelling waarvan men uiteindelijk zegt: “dat is nu eens dik in orde”, dan wordt het mengsel een of twee keer door een zeef gedrukt om alle bestanddelen homogeen te verdelen en om het mengsel lucht te geven.
Het cupje heeft een nieuwe dimensie toegevoegd wat het aanvoeren van de stek betreft. Qua precisie kan het cupje eigenlijk, feitelijk niet verbeterd worden.
Men kan er zowat alles in vervoeren en exact op die plaats droppen waar men het lekkers aan de vis wil voorschotelen. Spijtig dat er toch weer reglementen zijn die het gebruik van het cupje verbieden... vooral op de klassieke Belgische brasemvijvers.
Trouwens, daar krioelt het dikwijls niet alleen van de vis ook van de reglementen...
GUIDO VINCK
BEST ANGLING PERSON
OF THE YEAR 2009
Tijdens de Business Reception van de vakbeurs EFTTEX in Boedapest, die op zaterdagavond 13 juni gehouden werd in deze stad in een van de beste restaurants ter wereld, werd voormalig Beet België hoofdredacteur Guido Vinck onderscheiden met de ‘Best Angling Person of the Year 2009’ Award. De award werd dit jaar voor de tweede keer uitgereikt, in 2008 ging hij naar Alan Scotthorne.
Guido Vinck kon zelf niet aanwezig zijn bij de Business Reception, maar verklaarde zich bijzonder vereerd te voelen met deze prijs.
Dit is de inhoud van de maand juni... over lokaas zijn we nog lang niet uitgepraat en ik denk
nu reeds aan mijn lokaas-2010.
Toen bekend werd dat Guido Vinck eind april zou stoppen bij Beet, heeft het niet lang geduurd dat hem de vraag gesteld werd (via André Piters) "Wil je niet voor G.Loomis gaan vissen?" Een mooier geschenk voor iemand in de 'fin de carrière' kun je eigenlijk niet krijgen! Guido Vinck wil zoals hij het zelf zegt 'sterven in het harnas' en als 'veteraan van vele oorlogen' hoopt hij in de toekomst
nog veel te betekenen voor de vliegvisserij in de breedste zin van
het woord. Bij G.Loomis kan hij daar nu nog volop aan werken.
Reglement is reglement...
Als je de foto goed bekijkt dan krioelt het hier van de brasem die ondiep zit. Mijn vismaat en ik hebben die school vlak voor ons en weten uit ervaring dat deze brasems te vangen zijn.
Wat zegt het reglement... verboden ondiep te vissen.
Geen probleem ik monteer een klein pennetje, gespreide loodzetting zodat het aas heel traag zakt.
Ook daar heeft het reglement wat op gevonden: de pen moet minstens 0,75 gram lood dragen en dit lood mag maximaal 40 cm van de haak staan.
Daar sta je dan met al je techniek en kunde, maar zoals gezegd reglement is reglement en daar moet men zich dan maar bij neerleggen.
Zo zijn er nog tientallen reglementen die een bepaalde vistechniek aan banden leggen of gewoon uitsluiten...
er is op dit moment een hetze tegen de "panieklijn" die het op heel wat brasemvijvers heel erg goed doet.
Een reglement dat zegt dat de pen het lood moet kunnen dragen is vlug toegevoegd aan de bestaande "dat mag niet en dat en dat ook niet"-regels.
Wij Belgen zijn werkelijk meesters in het uitvinden van allerlei reglementen. Er zijn inderdaad regels die bijdragen tot het behoud van het visbestand, zoals het onthaken in een emmer en tot de fairplay. Maar, in gedachten leven dat men reglementen kan blijven uitvinden om aan de waterkant iedereen gelijke kansen te geven is absurd... alles begint toch bij het trekken van uw plaatsnummer!
Johan Volkaerts wint Beet Arca Vijvercompetitie 2009
De volledige uitslag is te vinden op www.beet.be.
In de wandelgangen heb ik gehoord dat de vangsten niet honderd procent waren... maar, dat is zoals het weer, wie kan dat op voorhand vastleggen. Het was de eerste keer dat deze competitie doorging en het is naar mijn gevoel en ervaring niet meer dan normaal dat er nog enkele kinderziektes in zaten.
De beste stuurlui staan meestal aan wal. Wij hebben in ieder geval reeds de garantie dat er tijdens de competitie 2010 terdege rekening gehouden zal worden met de reeds gemaakte terechte opmerkingen.
Genummerde delen zorgen ervoor dat actie en buiging
van een vaste hengel, zowel oversteek als insteek,
voor het volle honderd procent benut worden.
Zorg er steeds voor dat deze merktekens perfect
in lijn staan. Is ook makkelijk om een deel te bestellen.
